Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Ένα εξαιρετικό γεύμα... με ένα άνοστο επιδόρπιο!


Θα επιστρέψω απόψε στον «τόπο του εγκλήματος», σ’αυτό δηλαδή που υπήρξε η αφορμή να ξεκινήσω αυτό το blog, το ντοκιμαντέρ «1821» του ΣΚΑΪ, του οποίου το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε χθες, 15 Μαρτίου.

Πρέπει καταρχάς να ξεκαθαρίσω ότι δεν άλλαξε καθόλου η άποψή μου ότι το ντοκιμαντέρ γενικά ήταν εξαιρετικό. Καταπληκτική δουλειά, σε επίπεδα εφάμιλα των διεθνών παραγωγών, μία ικανότατη επιστημονική ομάδα, συνδρομή επιστημόνων από όλον τον κόσμο, και συναρπαστικές επιστημονικές συζητήσεις μετά από κάθε επεισόδιο.

Κέρδισε η ελληνική κοινωνία από το ντοκιμαντέρ αυτό; Κατά τη γνώμη μου, σίγουρα ναι. Στο βαθμό βέβαια που είναι δυνατόν να κερδίσει μια κοινωνία κάτι από μια τηλεοπτική παραγωγή. Έγιναν σοβαρές συζητήσεις, ξεσκονίσαμε βιβλία, αγοράσαμε βιβλία, ερευνήσαμε, μπλογκάραμε! Ξέρετε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές που να το κάνουν αυτό; Εγώ καμία! Τουλάχιστον όχι στην Ελλάδα!
Βέβαια μην τρελαινόμαστε, μια τηλεοπτική παραγωγή ήταν, με σκοπό την τηλεθέαση, το κέρδος από τις διαφημίσεις, κτλ. Όμως δεν πρέπει κανείς μας να παραβλέψει το γεγονός ότι αντί να ασχοληθούν με εύπεπτες βλακειούλες, έθιξαν σοβαρά θέματα, με επαγγελματισμό, με έρευνα, και με τεχνική αρτιότητα. Οπότε του αξίζει ένα μπράβο του ΣΚΑΪ; Όχι ένα, χίλια μπράβο του αξίζουν!

Αλλά... - δυστυχώς υπάρχει ένα «αλλά» - είναι  κρίμα, που ακόμα και εγώ, που μέχρι χθες ήμουν φανατικός οπαδός του ντοκιμαντέρ, έμεινα τελικά με μια πικρή γεύση στο στόμα από το τελευταίο επεισόδιο... Παραμένω βέβαια οπαδός του, απλά όχι φανατικός πλέον.

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Τα του Καίσαρος σ'εμάς, και τα του Θεού... δε μας νοιάζει!


Μία από τις σημαντικότερες ρήσεις του Χριστού, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται στο κατά Ματθαίον 22:15 έως 22:22, όπου οι Φαρισαίοι, για να Τον παγιδεύσουν, στέλνουν κάποιους μαθητές τους να Τον ρωτήσουν αν είναι σωστό να πληρώνουν φόρο στον Καίσαρα ή όχι. Ο Χριστός τους λέει τότε ψύχραιμα «Δείξτε μου το νόμισμα με το οποίο πληρώνετε τον φόρο», και όταν Του το δείχνουν, τους  ρωτάει «Τίνος είναι αυτή η εικόνα και η επιγραφή;», και του απαντάνε «Του Καίσαρα!», και τότε ο Ιησούς λέει το γνωστό:

Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ
Δηλαδή, να δίνετε αυτά που είναι του Καίσαρα στον Καίσαρα, και αυτά που είναι του Θεού, στον Θεό.

Προσέξτε λίγο την διατύπωση: Δεν κάθεται να το συζητήσει, δεν τους ρωτάει πόσο φόρο πληρώνουν και να υπολογίσει αν είναι δίκαιος ή όχι, τίποτα από αυτά! Δηλώνει ξεκάθαρα ότι μόνο τα του Θεού τον ενδιαφέρουν!

Τι κάνει όμως σήμερα η Εκκλησία; (του Χριστού, υποτίθεται!)